Blank Dogs : Tin Birds
Blank Dogs : Compass
Στο θηριώδες Garage Party του περασμένου μήνα, αφού οι περισσότεροι τα ήπιαν και τα έδωσαν όλα, ζευγάρωσαν κι έφυγαν.
Όπως πάντα,κάτι μοναχικά μπακούρια απόμειναν να χορεύουν χαμένα στην τσιμεντένια πίστα. Πλαστικά ποτηράκια, λιωμένα τσιπς και αποτσίγαρα κάτω μαζί με τις χυμένες μπύρες και τον ιδρώτα που πότιζε τους τοίχους έφτιαχναν μιαν οικεία ατμόσφαιρα που δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν.
Αυτά τα μοναχικά μπακούρια που έχουν τη μουσική για φιλενάδα, έχουν συνήθως και το καλύτερο μουσικό αισθητήριο.
Οι τύποι με το καλύτερο γούστο λοιπόν είχαν προσέξει πρώτοι, ότι από τα μεγάφωνα δεν ήταν πια ούτε ο Curtis, ούτε οι Velvets, ούτε καν οι Cure στα νιάτα τους. Και τότε ποιανού ήταν αυτή η βαρύτονη μουρμούρα από τα βρώμικα βάθη; Αυτός ο θρήνος για την απέλπιδα προοπτική της ζωής μας; Στο Μάντσεστερ είμαστε ή στο Μπρούκλιν; Για μια οικονομική κρίση σκύβουμε το κεφάλι, αλλά ποιας έκτασης και ποιας χρονιάς;
Crystal Stilts : The Dazzled
Crystal Stilts : The City in the Sea
