Απόλυτα ταιριαστό εξώφυλλο.Τα χοντρά γράμματα μιας προσπάθειας για ανανέωση κρύβουντην ευαίσθητη ψυχή.Την πήρε τη στροφή, αλλά του έφυγε λίγο το τιμόνι. Αδιάφορο έως και ολίγον βαρετό βρήκα το Jet Black του Reg Vermue με αποτέλεσμα να μην μπορώ να αποφασίσω αν θα το σβήσω τελικά από το mp3 player μου. Απογοήτευση…Το κλωθογυρίζω καιρό. Δυο χορευτικά κομμάτια για την προετοιμασία εξόδου προς κομψό γκέϊ πάρτι και λίγα ευαίσθητα αλλά, χωρίς ψυχή. Τι έγιναν όλες αυτές οι φιλίες και οι συνεργασίες από την αφρόκρεμα της καναδέζικης indie παραγωγής; Σπατάλη! Και του είχα μια κάποια αδυναμία…
gentleman reg : when heroes change professions
genleman reg : we’re in a thunderstorm
