Κολλεκτίβα κι αυτοί με υπέροχα χορωδιακά. Στη φάση του private cinema απ΄όπου και το προηγηθέν, οι αγαπημένοι μου Δανοί ήταν οι Efterklang. Τους πήρε τότε (ελαφρώς) το ποτάμι. Τώρα όμως τους ξανάφερε δυνατούς και ισχυρούς. Με το we’ re on your side που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες. Δεν έκρυψα ποτέ την αδυναμία μου για μουσικούς που παίζουν rock με κλασσικά όργανα. Λίγο λιγότερο επικολυρικοί από Arcade Fire, περισσότερο σοφιστικέ από National, το ίδιο θλιμμένο μήκος κύματος με παλιούς Death Cab for Cutie και Aqueduct,λίγο πιό αρρενωποί από Grizzly Bear, λίγο λιγότερο βουκολικοί από Fleet Foxes, πρώτα ξαδέρφια πάντα με Efterklang. Τραγούδια που γράφτηκαν περιμένοντας να γεννηθεί ένα παιδί,ηχογραφήσεις που διακόπηκαν για ένα ποτήρι μπύρα ή έναν αγώνα ποδοσφαίρου έξω από το στούντιο, πόσο γήινοι μου ακούγονται, παρά το παραμυθένιο όνομά τους. Αν Slaraffenland είναι αυτό που μαθαίναμε στο σχολείο σαν Schlaraffenland , πρόκειται για έναν ου τόπο όπου τα γλυκά και οι ψητές χήνες ίπτανται στην διάθεση των τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας. Σαν αυτό που υποσχόταν χθες- προχθές ένας από τους επικρατέστερους των επικείμενων εκλογών εκστομίζοντας τη φράση ‘να γίνουμε Δανία΄. Εμένα ρωτάς; Ψηφίζω Slaraffenland και με τα δύο χέρια! Παραμυθάδες ήταν οι Grimm,εσύ κανακάρη μου, όχι!
slaraffenland : open your eyes
Ιδιαίτεροι! Ας ονειρευτούμε ο,τι επιθυμούμε!
Αν πω, πως μου έφερε μία αύρα από ΑΜERICA, δεν θα είναι ψέμματα.
ΑnaBax
τώρα που το λες…in the desert you can’t remember your name…εξαρτάται από τις προσλαμβάνουσες! Ζήτω οι ελεύθεροι συνειρμοί!