Το καλοκαίρι τελειώνει επισήμως, 22 Σεπτεμβρίου βγαίνουν πάλι τα άπειρα cd και δεν έχω προλάβει να καταχωρήσω τα θερινά.Πολλές πόρτες άνοιξα, λίγο έμεινα.Το ημερολόγιο όμως πρέπει να ενημερωθεί. Αρχίζω λοιπόν. Passion Pit (michael angelakos, ian hultquist, ayad al adhamy, jeff apruzzese, nate donmoyer). Από εμβατηριακή άποψη οι φετινοί μου Kissaway Trail σκέφτηκα προς στιγμή κι ας μπατάρουν προς MGMT και JUSTICE. Το επιτυχημένο τους EP Chunk of Change, που γράφτηκε για δώρο Αγίου Βαλεντίνου μιας πρώην πλέον φιλενάδας, οδήγησε στο εξελιγμένο Manners με διάφορες καλές συμμετοχές. Αλμυρά νερά, ρεύματα ,πλημμύρες, κίτρο και πορτοκάλι στο στερέωμα. Τα χορευτικά του σκεπτόμενου. Σκούρο artwork ως μη όφειλε, μια και η αίσθηση του είναι περισσότερο ανεβαστική και ξεσηκωτική παρά για προβληματισμό. Υψίφωνα φωνητικά με συνόδεψαν σε πολλές από τις θριαμβικές αναχωρήσεις πλοίων το φετινό καλοκαίρι. Το ομολογώ.[ Και επειδή ο κάθε αναγνώστης διαβάζει το δικό του ποίημα, παραθέτω το ασορτί με την κατάστασή μας, αφιερωμένο εξαιρετικά ...you're just like your father/buried deep under water/you're resting on your laurels/and stepping on my toes/who's side are you on?/and what side is this anyways?] Να κρύψω όμως ότι ο ενθουσιασμός ξέφτισε μαζί με το καλοκαίρι; ‘Ότι με λίγωσε το εύκολο; Η πρωτοτυπία του sleepyhead ξεθώριασε, όπως πάντα μου συμβαίνει με τους υψηλούς τόνους.
