Από τους λίγους που δηλώνουν επαγγελματίες μεταφραστές η Χίλντα Παπαδημητρίου, ιδιοκτήτρια δισκοπωλείου για μια εικοσαετία, συνδυάζει τα δύο αυτά στοιχεία της για να παραδώσει το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα κατάστικτο από στίχους τραγουδιών ποπ και ροκ και με τίτλο- τί άλλο; – “Για μια χούφτα βινύλια”.
Οι 382 σελίδες της διαβάζονται απνευστί, ωστόσο το ενδιαφέρον είναι αλλού. Με πρόθεση ή ηθελημένα η συγγραφέας δίνει με ενάργεια και εύστοχο πικρό χιούμορ τον παρελθόντα κόσμο των φανατικών του βινυλίου στην Ελλάδα, της γενιάς που μεγάλωσε και γέρασε ηχογραφώντας τις εκπομπές του Πετρίδη και τώρα ανατριχιάζει στην ιδέα της ακρόασης μουσικής χωρίς τη συμμετοχή της αφής. Συλλέκτες στα όρια του αρρωστημένου αγοράζουν σπάνια αντίτυπα της αγαπημένης τους μουσικής αφήνοντας άθικτη τη συσκευασία, άλλοι είναι ικανοί να φτάσουν και ως το φόνο για μια συλλογή.
Το καθ’ ημάς High Fidelity διαδραματίζεται συμβολικά στην περιοχή που δεν ανήκει ούτε στα Εξάρχεια ούτε στο Κολωνάκι. Στο χώρο και το χρόνο του πουθενά. Φθαρμένοι ήρωες μιας παλιάς εποχής ζουν μαζί και χώρια την υπαρξιακή τους κρίση οδηγώντας μηχανή, πίνοντας, καπνίζοντας και αδυνατώντας να ακολουθήσουν την εξέλιξη της τεχνολογίας. Αλλά και νεώτεροι, όπως ο αστυνομικός που αναλαμβάνει να διαλευκάνει τις συνθήκες θανάτου ενός συλλέκτη δίσκων βινυλίου, αν και καμιά δεκαετία μικρότερος από τους μουσικόφιλους, ζει κολλημένος κι αυτός στη φιλοδοξία να γίνει κάποτε καλός ντετέκτιβ διαβάζοντας αστυνομικά μυθιστορήματα στο παιδικό του δωμάτιο. Δεν είναι ο μόνος που ζει ακόμα με τη μανούλα ψάχνοντας μάταια μια αντικαταστάτρια της.
Η προσωπική ζωή των ηρώων χάσκει κυριολεκτικά. Δυσλειτουργικές σχέσεις, αδυναμία σχέσεων, κλονισμένη ψυχική και σωματική υγεία. Κατακλείδα; Αυτοί οι άνδρες-αιώνιοι έφηβοι αφού έχουν μια μοναδική και τόσο απαιτητική ερωμένη όσο η μουσική θα έπρεπε να μένουν μακρυά από τις γυναίκες δηλητήριο. Το αντίθετο θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο.
“Λυχναράκια” (Αγκάθες Κρίστες τα λέω εγώ), δισκοπωλείο- στέκι, στίχοι τραγουδιών, πιπεράτα στιγμιότυπα από τα έργα και τις ημέρες μουσικών της ροκ σκηνής, όλα από το πλούσιο βιογραφικό σημείωμα της συγγραφέως που έχει μεταφράσει άπειρα αστυνομικά μυθιστορήματα, έχει γράψει μονογραφίες συγκροτημάτων και συμμετέχει στο διαδικτυακό μουσικό περιοδικό www.mic.gr. Ελπίζω να μην εξάντλησε το οπλοστάσιό της. Έχω τη βεβαιότητα ότι θα ακολουθήσει και επόμενο βιβλίο, αλλά τι θα βρει να βάλει αυτή τη φορά; Ιδού το σασπένς!
[...] rocks de milo [...]