Ποτέ μελαγχολικά, λυπητερά τραγούδια για τη θνητότητα, το γήρας και τη φθορά δεν ακούστηκαν τόσο ευπρόσδεκτα παιχνιδιάρικα και σαγηνευτικά. Η μοναδική περίπτωση που ακούω hip hop, η μοναδική περίπτωση που δεν με πειράζει η έλλειψη συνοχής σε ένα άλμπουμ. Καλύτερο από το προηγούμενο; Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι το προηγούμενο ήταν πιο πρωτότυπα spooky …
13 & God – Its Own Sun, posted with vodpod
“Καλύτερο από το προηγούμενο;”
Αναμφισβήτητα!