Feeds:
Άρθρα
Σχόλια

Άρθρα με ετικέτες ‘θέατρο’

οι συναυλίες, το θέατρο και τα …όριά μου

Θα το πω το mea culpa. Ενώ ελεεινολογούσα όσους την πάτησαν κάποτε και χρυσοπλήρωσαν για να ακούσουν ένα κακοπαρουσιασμένο “αναλόγιο” από τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ήρθε επιτέλους και η σειρά μου να την πατήσω πανηγυρικά. Καλά το έλεγε η γιαγιά μου: ” Ότι κοροϊδεύεις το λούζεσαι”. Τι εννοώ. Αφού πέρσι αναθάρρησα από τις ωραίες παραστάσεις του [...]

Read Full Post »

Η Όπερα της Πεντάρας- Berliner Ensemble-Αθήνα 2010

Ξύπνησα το πρωί τραγουδώντας από μέσα μου…In dem Bordell, wo unser Haushalt war. Αυτό εξάλλου δεν είναι το ζητούμενο στην τέχνη; Να σου μείνει κάτι. Όπως οι αριστουργηματικοί φωτισμοί του Robert Wilson, οι αλά Otto Dix αλευρωμένες φάτσες, ο ανδρόγυνος Macheath, το δισδιάστατο του θεάτρου σκιών, οι μεγάλες δυνατότητες των ηθοποιών του Berliner Ensemble. Η [...]

Read Full Post »

hotel pro forma-the knife: tomorrow, in a year

Η ιδέα να μετατρέψεις κείμενα του Δαρβίνου σε λιμπρέτο είναι όντως μεγαλόπνοη. Και θα πρέπει να ΄χει κανείς θηριώδη αυτοπεποίθηση για να το κάνει. Γοητευτική ιδέα ο συνδυασμός electro pop  και  κλασσικής. Μια μετζο σοπράνο όμως να περιγράφει το λατυποειδές του εδάφους; Μμμμ δε ξέρω. Εγώ έπληξα. Έξι χορευτές να αφηγούνται την εξέλιξη των ειδών; [...]

Read Full Post »

the knife “tomorrow, in a year”

Καλά που έχουμε κι αυτό το Παλλάς. Αν περιμέναμε από τη γεροντίλα του Μεγάρου…Τέλος πάντων. Έγραφα τις προάλλες για την παράσταση Tomorrow In A Year  A Darwin Electro-Opera που θα δούμε Παρασκευή – Σάββατο από την εκ Δανίας ορμώμενη  κολεκτίβα καλλιτεχνών   Hotel Pro Forma. Η μουσική των σουηδών  The Knife θα κυκλοφορήσει Μάρτιο. Ωστόσο [...]

Read Full Post »

κακά κορίτσια καλά κορίτσια, όλες κάτι ψάχνουν

jessica speckhard Η έκθεση “Bad Girls Don’t Go To Heaven” παρουσιάζει μία ομάδα από διεθνείς καλλιτέχνιδες, που ζουν και εργάζονται σε διαφορετικά σημεία του κόσμου, έχουν διαφορετικές καταβολές και βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια της καριέρας τους. Το έργο τους ποικίλλει σε περιεχόμενο, υλικοτεχνική και ύφος. Μοιράζονται ωστόσο παρόμοια προσέγγιση όσον αφορά την ενασχόληση τους με [...]

Read Full Post »

Γιατί δεν θα ξαναπάω στο Φεστιβάλ Καλαμάτας (μάλλον)

Οι ηθοποιοί απέρχονται προς τα αριστερά μετά το χειροκρότημα Για μια ακόμη φορά ξεκινήσαμε όλο χαρά για το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Δύο αυτοκίνητα από την Αθήνα, ένας νωρίς, άλλος αργότερα, η Παρασκευή βλέπεις εργάσιμη. Καύσωνας. Εμείς ήσυχοι. Είχαμε κλείσει έγκαιρα τα δωμάτια και τα εισιτήρια μας. Πρώτη παράσταση, Obsession-Un Chien A από τον Saburo Teshigawara [...]

Read Full Post »

Όλη η Ελλάδα απέραντο φεστιβάλ!

Τρεχάτε ποδαράκια μου! Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μου είναι φίσκα στα  φεστιβάλ! Βοήθεια! Δεν θέλω να πάω πουθενά. Θέλω να φύγω μακρυά, αλλά φοβάμαι ότι όπου και να πάω, ένα άλλο φεστιβάλ θα με περιμένει. Και το κακό είναι ότι ο κάθε βλαχοδήμαρχος την έχει δει Λούκος! Γιατί, αγάπη μου, το πανηγύρι με τα σουβλιστά και [...]

Read Full Post »

Αρουραίοι – Deutsches Theater Berlin – Φεστιβάλ Αθηνών 9.6.’09

Τι ιδέα! Τι μεγαλειώδης ιδέα! Μπορεί ένα σκηνικό να αποτελέσει τη μισή παράσταση; Μπορεί να υπαγορεύσει τη σκηνοθεσία και την ηθοποιία; Μπορεί να αποτελέσει την υπ ‘αριθμόν ένα αρετή μιας παράστασης χωρίς να την…κλέβει με πλούτο χρωμάτων, ευρημάτων και τεχνασμάτων; Ναι. Μπορεί. Το απέριττο σκηνικό του Olaf Altmann για τους “Αρουραίους” που έγραψε ο Gerhard [...]

Read Full Post »

Castellucci – Purgatorio – Φεστιβάλ Αθηνών 8.6.’09

photo ch.bilios Όπως είχα υποσχεθεί στις 2.6.09 πήγα χθες στο Μέγαρο Μουσικής να δω το δεύτερο μέρος της εμπνευσμένης από τον Δάντη τριλογίας του Castellucci “Purgatorio”. Η αίθουσα Τριάντη γεμάτη. Όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος ως συνήθως, νεαρά άτομα προφανώς ενήμερα, κυρίες με ψαρά μαλλιά κλασσικές φιγούρες του Μεγάρου και κατά την εκτίμησή μου παντελώς αδαείς. [...]

Read Full Post »

Castellucci -Inferno- Φεστιβάλ Αθηνών 1.6.09

Ήδη μπαίνοντας στο χώρο το θέμα είναι σαφές.Μέσα σε καπνούς  και με απειλητικούς ήχους φορτισμένων ηλεκτρικών καλωδίων γράμματα από νέον σχηματίζουν τη λέξη “INFERNO” να διαβάζεται από την πλευρά της σκηνής. Σκηνή δεν υπάρχει. Όλος ο βιομηχανικός χώρος ένα μαύρο κουτί. Τα γράμματα θα απομακρυνθούν και θα μείνουν τα εισαγωγικά. Είμαστε όλοι μέσα στην Κόλαση. [...]

Read Full Post »

Παλαιότερα άρθρα »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.